Dag 2

Vandaag hebben we ons begeven in de drukte van de stad en zijn we gaan shoppen (niet voor ons hè, maar voor het atelier). Gelukkig hadden we Arnold bij, met zijn jeep. Alleen konden we dat onmogelijk allemaal vervoeren. Ondertussen kunnen we al wat dingen afvinken op ons lijstje aan te kopen materialen: teenslippers, malongs, hoeden, manden, slaapmatten... Maar nog lang niet alles is afgevinkt. Morgen gaan we weer op pad.

Voor de rest werden we vandaag vooral veel bekeken. Vooral Johan valt hier nogal op met zijn grote gestalte. Dat zijn ze hier duidelijk niet gewoon :) En er zijn hier ook gewoon heel weinig toeristen te zien (op enkele Westerse mannen van middelbare leeftijd na, met een jonge Filippina aan de arm).

We zijn vandaag gaan eten in de Jolibee, de Filippijnse tegenhanger van de McDonnalds. Stond op het menu: gefrituurde melkvis met rijst en frietjes. Heel kleine porties, dat wel...

Deze avond hebben we nog iets heel speciaal gedaan. We zijn naar een gebedswake geweest van de grootmoeder van Anna (zij is één van de kinderen die centraal staat in onze lesmap). Daar hebben we ook Anna kunnen ontmoeten. Ondertussen is zij al een dame van 19 jaar. Ze werd een beetje verlegen toen we vertelden dat heel wat Belgische kinderen haar kennen. Ook Ricanara (het andere meisje in de lesmap) hebben we vandaag even gezien. Zij woont bij Arnold in.

Zo een gebedswake gaat er trouwens heel anders aan toe dan in België. Ze duurt maar liefst 5 dagen en in die vijf dagen mogen de mensen langskomen en het lichaam en de familie begroeten. Er is ook altijd eten en drinken voorzien. Er moet altijd iemand van de familie bij het lichaam blijven om erover te 'waken', 24u op 24. Voor de rest gaat het er heel gemoedelijk aan toe en zijn er heel wat bloemenkransen te zien. Zij zien de dood trouwens niet als het einde van het leven, maar als een doorstroom naar een volgend leven.

Zo, nu bed in. Tot de volgende!