We zijn juist terug. We zijn er drie dagen op uitgetrokken, buiten Davao. Ik ga dit verslag niet te lang maken want ik ben erg moe en ik wil eigenlijk mijn bed in. We zijn constant onderweg en druk bezig dus ik heb eigenlijk weinig tijd om de blog bij te werken, mails te lezen, foto's en videofragmenten in te laden... dat moet allemaal 's avonds gebeuren.
We zijn richting Makilala getrokken. Dat is een gemeente buiten Davao. Onderweg daarheen zijn we op verschillende plaatsen gestopt. Zo zijn we gaan kijken op de kokosplantages en hebben we kunnen zien hoe ze de kokosnoten verwerken tot houtskool. Weer hebben we heel wat uitleg gekegen van de eigenaar die zeer trots was om zijn terrein te tonen. We zijn ook gestopt bij een pottenbakkerij. Ook heel interessant om te zien. Ze doen dat hier nog op een heel authentieke manier. Na ongeveer 4 uur zijn we gearriveerd in Batasan. We verbleven er in een soort resort van Don Bosco. Het is een plek waar Broederlijk Delen ook al heeft verbleven. Ook andere organisaties en ngo's verblijven er wel eens. Het was een bijzonder mooie plek, zo tussen het groen. We mochten er slapen in een soort lodge (met douche en wc jawel!).
Dinsdag hebben we een proefveld bezocht (Bios Dynamos) waar ze verschillende variëteiten (sticky rice, paarse rijst, zwarte rijst, roze rijst ...) van biologische rijst planten en uittesten welke het sterkste zijn. Ze vormen een samenwerkingsverband met boeren die deze zaden vervolgens gebruiken op hun velden. We hebben er ook enkele rijstboeren aan het werk gezien die juist rijst hadden geoogst. Ze waren de rijst aan het dorsen met een dorsmachine (de rijstkorrels werden van de plant gehaald). Daarna zijn we naar een ricemill gegaan. In de ricemill drogen ze eerst de rijst door ze in de zon te leggen. Bij regenweer gaat dit in een grote droogmachine. Daarna gaat de rijst in de rijstmolen en wordt het vliesje van de rijstkorrel gehaald. In de ricemill doen ze dit met biologische rijst en niet biologische rijst. Maar deze twee houden ze strikt apart. Het was wel tof om te zien hoe dit machinaal gebeurt. In het atelier laten we de kinderen dit handmatig doen (door het stampen en wannen van de rijst), maar veel boeren brengen hun rijst tegenwoordig naar de ricemill.
Woensdag zijn we heel erg vroeg opgestaan en hebben we voor het ontbijt een duik genomen in de hot tubs (een rivier met waterval, met daarnaast enkele warmwaterbaden door de vulkaische ondergrond). Zalig! Voor half 8 waren we alweer terug en hebben we nog ontbeten. Daarna zijn we terug vertrokken. Onderweg terug naar Davao hebben we weer heel wat tussenstops gemaakt. Zo zijn we in een geitenkwekerij gaan kijken. We zijn ook gestopt in Digos. Dat is een stad waar je enkel tricycles op de weg ziet rijden. Je ziet er geen taxi's en jeepneys zoals in Davao. Heel erg grappig en chaotisch. We zijn met z'n 4 in zo een tricycle gestapt toen we naar de markt gingen. Moet wel een grappig zicht zijn om zo 3 Europeanen met kop en ledematen eruit te zien steken. Op de markt hebben we nog heel wat dingen kunnen kopen. En we werden natuurlijk weer langs alle kanten aangestaard. De mensen moeten zich hier wel afvragen waarom wij dat hier allemaal komen kopen. En dan hup! terug met al het gekochte materiaal de tricycle op (nog een grappiger zicht!)
We zijn onderweg ook nog gestopt om wat dakbedekking te kopen voor onze bahay kubo. Uiteindelijk zat heel de jeep stampvol en konden we er nauwelijks zelf nog in. Daarstraks zijn we eerst nog even gestopt bij Arnold zijn huis om al het materiaal uit te laden. Heel zijn huis staat ondertussen vol met ons materiaal. Ocharm... Gelukkig lijkt hij het niet erg te vinden. Want zouden we toch doen zonder Arnold en Norma... Morgen gaan we de knoop doorhakken over hoe we alles gaan verschepen.
Nu bed in. Want ik ben stikkapot en we hebben nog een weekje te gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten